Sorg í hjarta

Jæja kæru vinir, og aðrir, þá er jólahátíðin afstaðin. Jólastúlka eins og ég er upplifi alltaf vissa sorg í nokkra daga eftir jólin. Það er næstum því heilt ár í næstu jólahátíð.

Annan í jólum fór ég í spariskónna og skellti mér á dansiball. Það var fínt, en mér fannst þó vanta aðeins uppá jólaskapið hjá öðrum ballgestum. Mér fannst líka miður að plötusnúðurinn skildi ekki spila jólalög, hann spilaði bara venjuleg dansmúsík. Þrátt fyrir að mér finnist dansiböll oft ágæt eiga þau það til að skilja eftir sár á sálu minni. Ég fór því í Vesturbæjarlaugina í gær til að reyna að græða sárið. Ég er greinilega ekki ein um það að upplifa örlitla sorg eftir jól þar sem það var röð í hamingjuljósið, sem eru sólarlampar sem vinna gegn þunglyndi og öðrum álíka kvillum. Ég sleppti hamingjuljósinu í þetta sinn og spjallaði við hana Ingu vinkonu, sem er alltaf mjög græðandi.

Allavega, hvað ætli stærsti fjölskyldupakkinn af flugeldum kosti. Ég ætla að kaupa þrjá.