Nýtt hár, sama sál.

Á mánudaginn síðasta lét ég í fyrsta skipti lita á mér hárið. Ég er núna með svart hár. Ég minni helst á Elvis Presley sem er gott, Elvis þótti kynþokkafullur og þykir það reyndar enn. Ég velti því fyrir mér í 30 sek. í dag hvort að ég ætti ekki að ganga lengra og láta breyta aðeins nefinu á mér. En svo varð mér hugsað til Rutar og hætti að spá í því.

Ég er í mjög áhugaverðu og skemmtilegu starfi núnu. Ég er að vinna með stúlku sem er að klára sálfræði í Háskólanum. Hún er bæði góð og skemmtileg. Þetta er í raun mikil tilbreyting frá því að starfa með Auðbjörgu allt síðasta sumar, því þrátt fyrir að Auja sé skemmtileg getur hún verið mjög svo taugatrekkjandi. Ég er á styrk frá Nýsköpunarsjóði við að hanna heimasíðu. Við Edda erum með aðstöðu í Pósthússtræti sem er frekar frábært.

Á morgun er 17. júní og við vinkonu hópurinn ætlum að hittast niðrí bæ, kaupa okkur Candyflos og lúður og fara svo í skrúðgöngu. Ég hlakka til og vona að ég eigi eftir að kynnast nýju spennandi fólki. Svo fer ég líka í brúðkaup á morgun. Ég ætla að reyna að fara ekki að gráta.

Á sunnudaginn ætla ég ásamt Möggu H. og fleiri konum á Þingvöll að fagna Kvennadeginum.

Í dag heyrði ég mann opna hjarta sitt og segja frá reynslu sinni, hann sagðist alltaf hafa verið að reyna að flýja sjálfan sig með því að flytja, skipta um kærustu, kaupa sér ný föt og láta lita á sér hárið. Greyið, ég fann til með gaurnum. Hann hlýtur að hafa lifað hræðilegu lífi.