Eurotrash

Núna er Eurovision kynning í gangi í sjónvarpinu og ég bara heima að hanga. Gaman að sjá að flestar þjóðir hafa farið sömu leið og við Íslendingar, þar að segja að senda eitthvað grín í þessa keppni.

Gleðilega páska

Málshátturinn; Blindur er bóklaus maður. Merkilegt að ég hafi fengið þennan málshátt af því að ég á einmitt nokkrar bækur og er ekki blind. Ég hef reyndar lengi beðið eftir málshættinum; Margur er knár þótt að hann sé smár. En ég sé að þetta bóklausa dót á alveg jafn vel við.

Kærastinn minn gaf mér páskaegg númer 7, þetta er stærsta páskaegg sem að ég hef séð. Mér er samt ekkert orðið óglatt ennþá. Ég fékk mér ekki páskaegg í morgunmat eins og sumir sem að ég þekki. Alveg er ég viss um að Agneta hefur fengið sér páskaegg í morgunmat. Ég mun aldrei aftur þurfa að kaupa laugardagsnammi fyrir dóttur mína.

Ok, ég hef svo sem ekkert að segja. Þessir páskar eru bara búnir að vera stórfínir. Ég og uppáhalds nágranni minn héldum matarboð á föstudaginn langa. Veit ekki hvort að það er var viðeigandi, en við erum bara svo flippaðar. Það mættu nokkrir sjúklega hressir gaurar í boðið okkar, og ein sjúklega hress kona. Þannig að stemmningin var alveg sjúk. Við fórum svo, öll nema einn, á sjúklega hressandi dansiball þar sem að við sögðum hvort öðru sjúklega hressandi gamansögur.

Fór svo að sjá The Matador í gær, alveg hreint ágætis mynd.

Kannski á maður að þegja þegar að maður hefur ekkert að segja.

Samanburður

Á morgun leggur Gunný vinkona mín af stað til Kúbu. Gunný mun eyða páskunum ásamt fjölskyldu sinni þar. Í síðustu viku fór Begga til Californíu þar sem að hún mun liggja í sólbaði um páskana með kærastanum sínum. Á Skírdag fer ég í fermingarveislu uppí Breiðholt, þar sem að ég mun án efa borða yfir mig.

Brandarakonan

Einu sinni voru tveir karlar að labba, þegar annar sagði. Nei þetta voru reyndar ekki karlar, þetta voru tómatar. Þegar annar sagði hey tómatsósa, nei bíddu, fyrst kom bíll. Og bíllinn keyrði á annan tómatinn, sko ekki á hann sem að sagði tómatsósa heldur hin. Ok allavega bíllinn keyrði á hinn og þá sagði hinn(sá sami og sagði það fyrst, en sagði það reyndar aldrei fyrst, bara í seinna skiptið), hey tómatsósa.

Allý sagði mér að fara að blogga eitthvað fyndið.

Svindl

Nei ok. Ég er alveg fús til að viðurkenna það að síðasta bloggfærsla mín var gjörsamlega siðlaus. Það eru án efa einhverjar reglur í bloggheiminum sem að banna svona texta þjófnað. Ég hef bara ekki getað skrifað neitt skemmtilegt undanfarið, hef ekki haft tíma og svo hefur mér bara ekki dottið neitt í hug. Siggi er búinn að vera í svo miklu stuði þannig að ég stal síðustu færslu hans og coperaði. Ok, það var rangt af mér, sorry Siggi (þetta er samt ekkert svona númer níu neitt). Kannski er Siggi ekki eins andlaus og ég af því að hann borðar svo hollan mat, samt er hann oft veikur. Allavega, eins og ég hef oft sagt þá vildi ég að ég væri Siggi. En samt, veit ekki hvort að hann Týri minn myndi fýla það.

Þið sem að viljið kynnast Sigga betur, og fara kannski að hanga með honum í stað þess að vera að púkka uppá mig getið lesið vangaveltur hans hér http://siggisiggibangbang.com/

Síðasta færsla leiðinleg en þessi góð

Ég hafði gott eitt í hyggju er ég lagði af stað til læknisins, en það var eins og við manninn mælt að um leið og ég hóf samtal okkar sá ég mér ekki annað fært en að tilkynna honum það að ég hefði enga trú á stéttinni. Ég get ekki mælt með þessari nálgun og ég hefði satt best að segja mátt vera með aðeins meiri meðvitund en að fara gjamma einskisverðar skoðanir mínar á þessari raunastundu. Hann brást illa við og í sekúndubrot hélt ég að hann ætlaði að hjóla í mig. Eftir að ræða ítarlega heilsufar mitt fram og tilbaka um víðan völl, komumst við að þeirri niðurstöðu að betra væri að gera nákvæmlega ekkert í þessu. Ég spurði hann hvort ekki væri hægt að hafa áhrif á ónæmiskerfið með einum eða öðrum hætti. Hann talaði um óhefðbundnar aðferðir sem vísindin kynnu enga skýringu á og þar sem hann væri maður vísindanna gæti hann ekki gefið mér þessháttar ráð. Ég reyndar þegar ég fer að hugsa þetta aðeins betur átti ekki þegar ég spurði hann, hvort hægt væri að hugleiða í sig sterkari brynju gagnvart vírussýkingum og annarri viðurstyggð, heldur var ég meira að hugsa um hvítlaukssnafsinn minn eða fræbblasúpu. Ég drap stemmninguna með því að spyrja hann þá hvort ekki væri þá best fyrir mig að lesa Deepak Chopra frá A-Ö, en það var einmitt á þeirri stundu sem læknirinn áttaði sig á að hann var með fokking fávita inn á kontór hjá sér. Hann kvaddi og bað mig vel að lifa. Ég verð að segja að þrátt fyrir ótrúlegt getuleysi mitt í mannlegum samskiptum þá var þetta afskaplega frískandi heimsókn.

Jæja núnaer þriðja skiptið í röð sem að ég er búin að skrifa niður texta, frekar langan meira að segja, sem að á að fara á síðuna en ég eyði honum svo. Ég veit ekki alveg hvað er að mér þessa dagana. Ég er eitthvað viðkvæm. Ég hef eiginlega bara verið í skapi til að skrifa eitthvað rosa persónulegt. Og þið sem að þekkið mig vitið að ég er sjúklega lokuð og komplexeruð, mér verður óglatt í kringum fólk sem að opnar sig of mikið. Nei nei, ekki lengur svo sem, ekkert óglatt allavega, stundum bara pínu bumbult.

En allavega, hingað og ekki lengra. Ég ætla að fara að taka ferðavinkonu mína mér til fyrirmyndar. Hún er sjúklega jákvæð og drífandi kona. Hún var að koma heim úr tæplega þriggja mánaða ferðalagi um Asíu og er strax búin að skipuleggja hitting. Þannig að á laugardaginn ætla ég að hitta femma vinkonur mína og spjalla um spennandi femma mál. Það er alltaf rosalega gaman. Síðast þegar að við hittumst, til að kveðja ævintýrastelpuna, spjölluðum við um nýjustu tískustrauma í kynfærarakstri. Það var nú heldur betur gagnlegt og gaman.

Talandi um rakstur. Ég fór í boð um daginn þar sem að ein kona við borðhaldið talaði um hvað henni hefði þótt það rosalega ógeðfellt þegar að Julia Roberts mætti “óvart” órökuð á Óskarinn þarna um árið. Það fannst mér fyndið, og ég hló. Persónulega finnst mér karlmenn sem að raka ekki á sér aftanverð lærin ógeð.

Jæja Sex and the City er að byrja verð að fara.